Monthly Archives: August 2012

Ledra Street – Pedestrian or not? Οδός Λήδρας – Μα είναι πεζόδρομος?

Is Ledra Street pedestrian or not? If it is, then why were all these cars parked there last night (Thursday, August 30)… Most of them were expensive cars, whose owners obviously feel so comfy sitting in their posh  seats that they could not park in one of the many parkings and walk a few minutes to go where they wanted to go!

And a small detail – sitting right next to us at the cafe was a young couple with their little girl..I’m sure they went to Ledra, which is meant to be pedestrian,  so their kid can run around safely!!!

Είναι ή δεν είναι η Λήδρας πεζόδρομος? Κι εάν είναι τότε γιατί όλα αυτά τα αυτοκίνητα ήταν σταθμευμένα στον πεζόδρομο χθες βράδυ (Πέμπτη, 30 Αυγούστου)… Τα περισσότερα ήταν ακριβά αυτοκίνητα οπόταν μου φαίνεται οι ιδιοκτήτες τους νιώθουν τόσο καλά στα καθίσματά τους που δεν μπορούσαν να τα παρκάρουν σε ένα από τους χώρους στάθμευσης και να περπατήσουν λίγο! Ελεος πια σ’ αυτόν τον τόπο!

Μια λεπτομέρεια – δίπλα μας στο καφέ κάθονταν κάποιοι νεαροί με το μικρό κοριτσάκι τους…σίγουρα πήγαν Λήδρας όπου δεν υπάρχουν ‘ιμις’ αυτοκίνητα και το παιδάκι θα έπαιζε  άνετα!

 

Advertisements

Three issues today…Τρία θέματα για σήμερα…

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ

Three issues today…

Hallo my friends! Sorry about disappearing but I was in “holiday mode” as you have probably realised…After an absence of a few weeks I’m coming back today not with one, but three comments! One thing that made me sad, something that made me both sad and happy and one position/proposal I read that I fully agree. So here it goes…

Sad: Early this morning, I heard a bit of noise at the side of my apartment block in Limassol. Looking out of my kitchen window I saw a scruffy looking young man, in his 50s I’d say (yes…for some of us 50s is young), rummaging through the big green rubbish bins! This is a picture we never use to see in Paradise Island. In this sense it really was paradise island! Whenever I went abroad I’d see this picture and always felt heartbroken… what a blow this must be to ones dignity. It’s for this reason that I always buy the “Big Issue” the magazine for homeless in the UK. For some time now we see these kind of scenes here. And with the economic crisis I’m afraid it’s going to become part of our lives and will stop shocking us. We must all do something about this. We can’t watch what’s going on around us and not act upon it. What can we do on a personal or collective basis?

Sad and happy: On the beach in Limassol yesterday a man swimming near the stone sea breakers saw a turtle. So he took a canoe and went out to get it. To save it. He managed to pull it out of the stones but unfortunately it was already dead. Such a beauty. The turtle, probably caretta caretta that visit us every August, did not have any apparent signs of being in an accident or whatever. I’d never seen a caretta caretta before and it’s sad that the first I see is dead. But seeing it made me ever more happy with the fact that Cyprus has managed to put together a project protecting turtles for some years now. I was reading in the Cyprus Mail that “between 30,000 and 40,000 will hatch this year from some 800 nests, a testament to the success of a protection and conservation project started 34 years ago.” When I was in the Akamas area (where most hatch) in July  we went to a beach where we saw the nest in this photo, that’s how they are protected until they hatch! And as soon as they hatch, they run out to sea! Sometimes macho Cypriots may come down to the sea with their tank-like cars, as happened to a friend of mine, who called the police that came immediately and fined them!!

Protecting turtles' nest

Watch a video on a turtle http://www.youtube.com/watch?v=FwOiaV5MzWw

Read an article from Destination website.

Fully agree: The Socialist Party (EDEK) through it’s former Strovolos mayor (one of the wider Nicosia areas) has put forward a very important and daring proposal on an issue that is being discussed more and more recently. The socialists proposed that: the 34 municipalities that exist today merge and become 6. One of the aims is to cut down on costs, something especially important at a time when most of them are facing huge financial difficulties due to less state funding. It’s been some time that I’ve also been thinking of this issue and fully agree with the EDEK proposal. I was born and grew up in Agios Dometios when it wasn’t a separate municipality. I’m still living there. Back then and now when people ask me where I’m from, I don’t say Agios Dometios, I say Nicosia.

What is the use of all these municipalities that have sprung up in recent years and the only visible thing I see are disproportionately big buildings (at least in Nicosia that I know) to house their limited ‘services’? The only people they serve are the political parties, who once again manage to find jobs for their own people, be it as municipal councillors or at the municipality itself. Yes, I’m also in favour of devolution of power and a voice for local communities, but hey, come on, we’re neither China, nor Australia nor even the UK or France!! We’re basically less than a million, a neighbourhood in China and Australia.

+++++++++++++++++++++++++++++++++

Τρία θέματα για σήμερα…

Γεια σας φίλοι μου! Με συγχωρείτε που εξαφανίστηκα, αλλά όπως θα έχετε καταλάβει ήμουν σε φάση διακοπών, από την οποία δεν κατάφερνα να βγω… Μετά από μια απουσία μερικών βδομάδων όμως επιστρέφω σήμερα όχι με ένα αλλά με τρία σχόλια! Ένα θέμα/θέαμα που μου προκάλεσε λύπη, ένα γεγονός που με λύπησε αλλά ταυτόχρονα με έκανε να χαρώ για παρεμφερές ζήτημα και μία θέση/πρόταση με την οποία συμφωνώ πλήρως. Λοιπόν …

Λύπη: Νωρίς σήμερα το πρωί άκουσα θόρυβο στην πλαϊνή πλευρά του διαμερίσματός μου στη Λεμεσό. Κοιτάζοντας από το παράθυρο της κουζίνας, είδα έναν ατημέλητο νέο άντρα, στα 50 του θα έλεγα (ναι…για κάποιους από μας τα 50 είναι ακόμη νέος), ο οποίος ανακάτευε τους μεγάλους πράσινους κάδους σκουπιδιών. Αυτή δεν είναι εικόνα που βλέπαμε συχνά στο Νησί του Παραδείσου. Υπό αυτή την έννοια πραγματικά το νησί μας ήταν παράδεισος! Συχνά όταν πήγαινα στο εξωτερικό και έβλεπα τέτοιες εικόνες ένιωθα μεγάλη στεναχώρια… πόσο εξευτελιστικό πρέπει να είναι αυτό, πόσο καταρρακώνει την αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου. Είναι γι’ αυτό που όποτε είμαι Αγγλία αγοράζω το περιοδικό των άστεγων, το “Big Issue”. Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε τέτοιες εικόνες στην Κύπρο. Και πολύ φοβάμαι πως λόγω της οικονομικής κρίσης θα γίνει και αυτό μέρος της ζωής μας και θα σταματήσει να μας ξαφνιάζει. Κάτι πρέπει να κάνουμε όμως. Δεν μπορούμε να βλέπουμε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας και να μένουμε αδρανείς. Τι μπορούμε να κάνουμε σε προσωπικό επίπεδο ή συλλογικά;

Λύπη και χαρά: Στη θάλασσα χθες ένας κύριος που βρισκόταν κοντά στους κυματοθραύστες είδε μια χελώνα. Οπόταν επέστρεψε, πήρε το κανό και πήγε να το σώσει. Κατάφερε να το βγάλει, όμως δυστυχώς ήταν ήδη νεκρή. Και ήταν μια όμορφη! Η χελώνα, που ήταν μάλλον καρέτα καρέτα που μας επισκέπτονται κάθε χρόνο, δεν είχε σημάδια κτυπήματος η καημένη…ποιος ξέρει τι έπαθε. Δεν έχω ξαναδεί καρέτα καρέτα και λυπήθηκα που η πρώτη που βλέπω ήταν ήδη νεκρή. Ωστόσο, βλέποντας την ένοιωσα χαρούμενη με το γεγονός ότι η Κύπρος κατάφερε εδώ και κάποια χρόνια να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα προστασίας αυτών των χελωνιών. Μάλιστα  διάβαζα στην Cyprus Mail ότι «μεταξύ 30,000 και 40,000 θα γεννηθούν φέτος…που αποδεικνύει την επιτυχία του προγράμματος διάσωσης και προστασίας που ξεκίνησε πριν 34 χρόνια.” Όταν βρέθηκα στον Ακάμα νωρίτερα φέτος πήγαμε σε μια παραλία  όπου υπήρχε φωλιά που προστατεύει τις χελώνες (φωτό) και μια φίλη μου μού έλεγε την ιστορία για το πώς μια χρονιά κάποιοι μάγκες κατέβηκαν με τα διπλοκάμπινα σ’ αυτή την παραλία και αφού δεν άκουγαν τις παροτρύνσεις της να προσέχουν τις χελώνες αναγκάστηκε τελικά να τηλεφωνήσει του Γιώργου Περδίκη των Οικολόγων και μετά στην αστυνομία που βρέθηκε εκεί άμεσα και τους έβαλε και πρόστιμο τους μάγκες!

Δείτε ένα βίντεο http://www.youtube.com/watch?v=FwOiaV5MzWw

Διαβάστε ένα σχετικό άρθρο στα αγγλικά από την ιστοσελίδα Destination

Συμφωνώ πλήρως: Τις τελευταίες ημέρες η ΕΔΕΚ και ο πρώην Δήμαρχος Στροβόλου κατέθεσαν μια σημαντική και τολμηρή πρόταση σε ένα θέμα που συζητείται ολοένα και περισσότερο τον τελευταίο καιρό. Πρότειναν όπως τα 34 δημαρχεία που υπάρχουν σήμερα ενωθούν και γίνουν 6. Ένας από τους στόχους είναι να μειωθούν τα κόστη, κάτι πολύ σημαντικό σήμερα που οι περισσότεροι δήμοι αντιμετωπίζουν μεγάλες οικονομικές προκλήσεις λόγω μειωμένων κρατικών χορηγιών. Έχει κάμποσο καιρό που σκέφτομαι αυτό το θέμα και συμφωνώ πλήρως με την ΕΔΕΚ. Εγώ γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Αγιο Δομέτιο, πριν γίνει ξεχωριστός Δήμος. Εκεί ζω και σήμερα. Τόσο τότε όσο και σήμερα όταν με ρωτήσει κανείς από πού είμαι δεν λέω από Άγιο Δομέτιο, λέω Λευκωσία, και όχι επειδή ντρέπομαι λόγω της φήμης ότι τρώγαμε γάτους…αλλά επειδή αισθάνομαι χωραϊτού!

Σε τι εξυπηρετούν αυτά όλα τα δημαρχεία που ξεφύτρωσαν τα τελευταία χρόνια; Εγώ το μόνο που βλέπω είναι όλα αυτά τα δυσανάλογα τεράστια Μέγαρα (τουλάχιστον στην – ευρύτερη – Λευκωσία που γνωρίζω) στα οποία στεγάζονται οι περιορισμένες υπηρεσίες τους. Για άλλη μια φορά, αυτούς που εξυπηρετούν όλα αυτά τα δημαρχεία είναι τα πολιτικά κόμματα τα οποία έχουν εξουσίες σε τοπικό επίπεδο, βρίσκουν δουλειές και κάνουν ρουσφέτια για τους «δικούς τους». Ναι, κι εγώ υποστηρίζω την αποκέντρωση και οι τοπικές κοινωνίες να έχουν φωνή, αλλά ας είμαστε σοβαροί…δεν είμαστε ούτε Κίνα, ούτε Αυστραλία, ούτε καν Ηνωμένο Βασίλειο ή Γαλλία!! Με λιγότερο από ένα εκατομμύριο πολίτες είμαστε βασικά μια γειτονιά της Κίνας ή της Αυστραλίας…

Εκπρόσωποι Τύπου πρεσβειών: ας μάθουμε από την εμπειρία της Προεδρίας!

THE STORY IN ENGLISH FOLLOWS BELOW

Εκπρόσωποι Τύπου πρεσβειών: ας μάθουμε από την εμπειρία της Προεδρίας!

Τόσο όταν είμαι στη Λευκωσία όσο και όταν είμαι Βρυξέλλες για ένα άνθρωπο που σχετίζεται με την Προεδρία της ΕΕ  ακούω πάντα θετικά σχόλια. Δεν είναι άλλος από τον εκπρόσωπο τύπου της Κυπριακής Προεδρίας στην έδρα της ΕΕ, αρμόδιο για θέματα Κορεπερ ΙΙ, τον διπλωμάτη Νίκο Χριστοδουλίδη.

Ακούω σχόλια για τον Νίκο και χαίρομαι επειδή ξέρω τι θα σήμαινε εάν στη θέση του ήταν κάποιος ή κάποια άλλη που επιλέγηκε με λανθασμένη κριτήρια, (πχ. κομματικά) και στο τέλος δεν θα μπορούσε να αντεπεξέλθει.

Μάλιστα αισθάνομαι περήφανη πρέπει να σας πω!

Μέχρι σήμερα στις πρεσβείες μας είχαμε (και έχουμε) τους λεγόμενους «λειτουργούς τύπου» ο ρόλος των οποίων πολύ απέχει από αυτόν ενός εκπροσώπου τύπου. Στις Βρυξέλλες αναγκαστήκαμε να διορίσουμε εκπροσώπους τύπου λόγω προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ!

Για τα άτομα που αναλάμβαναν τον ρόλο του εκπροσώπου τύπου στην έδρα της ΕΕ τα πράγματα δεν ήταν εύκολα επειδή δεν είχαν κάτι το ουσιαστικό πάνω στο οποίο θα έκτιζαν. Δεν υπήρχε προηγούμενη εμπειρία και δεν υπήρχαν ιδιαίτερες γνώσεις.

Κι γι’ αυτό είναι σημαντικό το ότι ο Νίκος μπήκε εύκολα στο ρολό και αντλήθηκε τους ‘κανόνες του παιχνιδιού’.

Από δημοσιογράφους άκουσα ότι είναι πάντα εκεί να τους μιλήσει, να απαντήσει τα τηλεφωνήματα και τα ερωτήματά τους! Από άλλους που είχαν επαφή μαζί του, είτε στις Βρυξέλλες είτε στη Λευκωσία, όπως για παράδειγμα στη συνάντηση των μπλογκερς, άκουσα ότι είναι πάντα πρόθυμος, ομιλητικός και χαμογελαστός.

Εύγε Νίκο που μας βγάζεις ασπροπρόσωπους! Keep it up, όπως λέμε στη Λευκωσία!

Αλλά και εύγε στον πρώην Υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Κυπριανού που τον επέλεξε και πήρε την απόφαση να τον στείλει Βρυξέλλες, κάπως «ετσιθελικά» κάποιους μήνες πριν την Προεδρία ώστε να μάθει και να προσαρμοστεί.

Γνωρίζω παρασκήνιο γι’ αυτή την απόφαση αλλά δεν έχει ουσία να αναφερθώ σ’ αυτήν τώρα. Αυτό που έχει σημασία είναι μετά απ’ αυτή την εμπειρία τα άτομα που λαμβάνουν τις αποφάσεις στον Προεδρικό και το Υπουργείο Εξωτερικών να έχουν αντιληφθεί ότι επιβάλλεται να έχεις εκπροσώπους τύπου τόσο στις Βρυξέλλες όσο και σε άλλες χώρες κλειδιά, και μάλιστα αυτού του επιπέδου, όχι κάποιον που νομίζουμε ότι θα μας εξυπηρετεί τα κομματικά κι άλλα μας συμφέροντα.

Η εμπειρία λέει ότι συνήθως οι καλοί εκπρόσωποι είναι είτε διπλωμάτες είτε δημοσιογράφοι!

Λοιπόν, το αφήνω εδώ με την ευχή η σημερινή εμπειρία να πείσει για τις αναγκαίες αλλαγές!

+++++++++++++++++++++++++

Embassy spokespeople: let the EU Presidency experience teach us something!

When I’m in Brussels or in Nicosia there is one person dealing with the first Cypriot EU Presidency about whom I always hear positive comments. It is none other than one of our spokespeople, Nicos Christodoulides.

I hear comments about Nicos and feel  good because I know what it would have meant if in his place they had sent someone based on the wrong criteria, a party apparatchik for example!

I must say I feel quite proud!

Until today what the Republic of Cyprus has at its embassies abroad are “press officers/councillors” who have a completely different role to spokespeople. Ιn Brussels, we were forced into appointing spokespeople due to the EU Council Presidency.

So for the people who assumed this role it couldn’t have been easy because they had nothing to build upon. No previous experiences and knowledge.

That is why it is doubly important that Nicos, a career diplomat, got into the role easily and began to realise the “rules of the game” early on.

From journalists I’ve heard he is always there to speak to them, picks up the phone, returns phone calls and is ready to reply to questions. From others that have come in touch with him, such as the bloggers, I have heard he is always willing, talkative and ready to support you with a smile.

Keep it up Nico, it may be tiring but you’re saving our face!

I know the whole story to Nicos’ appointment but I won’t go into that now as there is no point. I’ll just say thank god for former Foreign Minister Marcos Kyprianou who took the decision and actually imposed it, sending Nicos to Brussels some time before the Presidency so he could adapt.

What I must say however is that I really hope this experience makes the people in charge at the Presidential Palace and the Foreign Ministry realise the importance of having spokespeople in Brussels and other key countries.

And I leave it here!

Όταν κρίνεις μόνος σου τον εαυτό σου, και μάλιστα θετικά…!

“Τόσο σε επίπεδο οργανωτικής επάρκειας, όσο και σε επίπεδο αποτελεσμάτων των συναντήσεων που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της προεδρίας ή υπό την αιγίδα της, ο απολογισμός κρίνεται ως θετικός.”

Αυτό, μεταξύ άλλων, αναφέρει γραπτή δήλωση του εκπροσώπου της προεδρίας Κώστα Γεννάρη με την ευκαιρία της συμπλήρωσης ενός μήνα από την έναρξη της κυπριακής προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ!

Τέτοια ανακοίνωση πρώτη φορά βλέπω από Προεδρία! Απολογισμούς μετά το τέλος της Προεδρίας όμως, έχω δει πολλούς με πιο πρόσφατο της Δανίας.

Ευτυχώς δεν μετέφρασαν την ανακοίνωση σε άλλες γλώσσες και ούτε την ανάρτησαν στην ιστοσελίδα (τουλάχιστον μέχρι αυτή τη στιγμή).

Φίλε Κώστα,

Σε τι εξυπηρετεί αυτή η δήλωση;

Εάν σου ζητούσε ένα ΜΜΕ να κάνεις απολογισμό του πρώτου μήνα στο τιμόνι της ΕΕ, το καταλαβαίνω, αλλά να εκδίδεις ανακοίνωση…

Ένας μήνας, και ιδιαίτερα ο Ιούλιος που τα ευρωπαϊκά όργανα αρχίζουν να υπολειτουργούν, δεν είναι αρκετός χρόνος για να κρίνεις μια προεδρία! Τα θέματα και οι συζητήσεις ουσίας δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη, το μόνο που ίσως να είχε κάποιο ενδιαφέρον για μας είναι οι παρουσιάσεις των θέσεων μας από τον Πρόεδρο, τους Υπουργούς, κλπ.

Αλλά αλήθεια, από ποτέ κρίνουμε εμείς τον εαυτό μας; Και μάλιστα με ανακοίνωση στην οποία λέμε πόσο πετυχημένοι είμαστε;

Εγώ ξέρω ότι αφήνουμε τους άλλους να μας κρίνουν…

και στο τέλος κάνουμε απολογισμό!

Και μετά γεννήθηκαν σύμβουλοι επικοινωνίας… And then communications officers were born…

The English story “CY2012EU: And then communications officers were born…” follows below


Κυπριακή Προεδρία ΕΕ: Και μετά γεννήθηκαν σύμβουλοι επικοινωνίας…

Το βρίσκω αστείο. Κατ’ ακρίβεια όχι, δεν το βρίσκω αστείο το βρίσκω προσβλητικό και έτσι θα έπρεπε να αισθάνονται κι άλλοι δημοσιογράφοι, επικοινωνιολόγοι και λειτουργοί δημοσίων σχέσεων στο Νησί του Παραδείσου.

Σε τι αναφέρομαι; Να σας πω αμέσως…

Ξαφνικά, λόγο της πρώτης κυπριακής προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ γεννήθηκαν ‘σύμβουλοι επικοινωνίας’. Έτσι απλά, μέσα σε μια νύχτα, δημιουργώντας ένα πολύ κακό προηγούμενο για εμάς τους επαγγελματίες!

Δεν θα είχα το παραμικρό πρόβλημα εάν υπήρχε ουσία σ’ αυτή την απόφαση. Αντίθετα θα ήμουν πολύ ευτυχής εάν λαμβανόταν μια σοβαρή απόφαση για δημιουργία γραφείων τύπου και ενημέρωσης, εάν γινόταν σχετική εκπαίδευση και εάν υπήρχαν στρατηγικές επικοινωνίας…Για να καταλάβετε αυτό που έχουμε στο Νησί της Παραδείσου είναι …

+ πολύ λίγα υπουργεία με πραγματικούς συμβούλους τύπου και πραγματικούς εκπροσώπους τύπου (εδώ ούτε το Υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει)…

+ μια μηχανή κυβερνητικής προπαγάνδας (αποικιακό κατάλοιπο) το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών (ΓΤΠ)…

+ ‘λειτουργούς τύπου’ σε διάφορες πρεσβείες που πόρο απέχουν από εκπροσώπους τύπου ή σύμβουλους επικοινωνίας…

+ υπουργούς που συμπεριφέρονται ως δημοσιογράφοι και ανταποκριτές (συναγωνιζόμουν μαζί τους όταν δούλευα στις Βρυξέλλες και αυτοί έδιναν ‘ανταποκρίσεις’ στα ΜΜΕ)…

+ κυβερνήσεις που ουδέποτε είχαν μια σοβαρή στρατηγική επικοινωνίας …

+ μια λανθασμένη αντίληψη σχετικά με το τι είναι οι σχέσεις με τα ΜΜΕ, η ενημέρωση και η επικοινωνία …

Το να παίρνεις τον όποιοι δημόσιο υπάλληλο και να τον βαφτίζεις «λειτουργό τύπου» ή «λειτουργό επικοινωνίας» το βρίσκω προσβλητικό!

Έχω δει τον κατάλογο των διαφόρων υπουργείων μέσα στον «Οδηγό για ΜΜΕ» που ετοίμασε η Κυπριακή Προεδρία με την πολύ κακογραμμένη εισαγωγή (χαιρετισμό υφυπουργού) και βλέπω επίσης τα άτομα που παρουσιάζονται δίπλα από κάθε δελτίο Τύπου για περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα. Κάποιους απ’ αυτούς τους γνωρίζω και λυπάμαι να πω ότι δεν έχουν καμία σχέση με το επάγγελμα μου. Και είμαι σίγουρη πως αυτό ισχύει για πολλούς άλλους!

Μέσα σε μια νύχτα αυτοί οι άνθρωποι πέταξαν τα πολλά μου χρόνια ως δημοσιογράφος και σύμβουλος επικοινωνίας στα σκουπίδια…όπως έχουν πετάξει στα σκουπίδια την οικονομία μας! Πάνε τα πτυχία μου και η υπόλοιπη εκπαίδευση που είχα σε αυτό τον τομέα.

Εάν εργαζόμουν για την κυβέρνηση θα μου έδιναν αυτούς του τίτλους απ’ την μια μέρα στην άλλη και δεν θα αναγκαζόμουν να δούλευα σαν το σκλαβάκι τόσα χρόνια…

Σήμερα ντρέπομαι να χρησιμοποιώ τον επαγγελματικό τίτλο μου! Χμ, ίσως αυτή την περίοδο θα έπρεπε να αρχίσω να υπογράφω ‘διπλωμάτης’ ή ακόμη ‘διοικητικός λειτουργός Α’ …Ποιος μπορεί να με σταματήσει στο κάτω κάτω αφού ότι δηλώσεις είσαι;

Το μόνο θετικό που ίσως να βγει είναι ότι η πολιτεία αυτή θα αρχίσει να αντιλαμβάνεται τη σημασία και τη σοβαρότητα με την οποία θα πρέπει να αντιμετωπίζει την ενημέρωση και την επικοινωνία.

Ίσως θα αποφασίσει να διατηρήσει εκπρόσωπο Τύπου στις Βρυξέλλες και να διορίσει και σε άλλες σημαντικές πρεσβείες επειδή μέχρι σήμερα το μόνο που έχουμε είναι λειτουργούς του ΓΤΠ οι οποίο μπορεί σ’ ένα ατομικό επίπεδο να είναι πολύ καλοί επαγγελματίες αλλά δεν έχουν ουσιαστικό ρόλο στην ενημέρωση και επικοινωνία. Είναι «νεροκουβαλητές»!

Και ίσως όλα τα υπουργεία θα αντιληφθούν την ανάγκη και το όφελος που θα έχουν από πραγματικούς εκπροσώπους τύπου. Και λέω υπουργεία και όχι οι υπουργοί επειδή αυτοί κρατούν με νύχια και δόντια αυτό το ρόλο πιστεύοντας ότι αυξάνει το εκτόπισμά τους τους, βελτιώνει την εικόνα τους στην κοινωνία και τους δίνει ένα ‘βήμα’, και δεν αντιλαμβάνονται ότι τους κάνει να φαίνονται…αφήστε, θα συγκρατηθώ και δεν θα προχωρήσω με χαρακτηρισμούς…

Ίσως κάποιοι στο ΓΤΠ (και στην κυβέρνηση) να αντιληφθούν ότι χρειάζονται πραγματικές μεταρρυθμίσεις στον τρόπο που λειτουργεί, το ρόλο του και τις υπηρεσίες που προσφέρει ώστε να έχει πιο ουσιαστικό ρόλο. Και υπάρχουν καλά στελέχη τα οποία αυτό το διάστημα πραγματικά σκοτώνονται, το ξέρω, έτσι αυτή η εμπειρία ίσως να χρησιμοποιηθεί για μελλοντικές αλλαγές.

Ίσως…εάν όμως ζούσα κάπου αλλού!

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


CY2012EU: And then communications officers were born…

I think it’s funny. Actually no, I don’t think it’s funny I think it’s insulting and so should other people in Paradise Island who are journalists, communications specialists or public relations practitioners.

What am I getting at?

Well, all of a sudden, due to the first Cypriot EU Council presidency communications officers were born! Just like that, out of the blue, setting a very bad precedent for us professionals.

I wouldn’t have a problem if there was real substance to this decision. On the contrary I would be more than happy if a serious decision was taken to create press and communications offices, training was given and strategies were in place… To give you an idea, what we have in Paradise Island is…

+ very few ministries with ‘real’ press officers and ‘real’ spokespeople (not even the Foreign Ministry has one)…

+ a government propaganda machine (the Press and Information Office – PIO) that is reminiscent of days gone by…

+ PIO press officers at embassies around the globe who are far from spokespeople…

+ ministers who act as journalists and correspondents (I use to compete with them when working in Brussels)…

+ governments that have never had a serious communications strategy in place…

+ a misconception of what media relations and communications really are as a genre…

To take just any government civil servant and give them the title of “press officer” or “communications officer” is insulting.

I’ve gone through the lists of the various ministries on the “Media Guide” with its poorly written intro, produced by the CY Presidency, and also noted the people who come up next to a press release on the Presidency website. Some people I know and I’m sorry they have nothing to do with my profession, not even remotely. And I’m sure that’s the case for most others!

There go my many years of experience as a journalist and communications consultant. There go my degrees and other training I’ve had in these specific fields. If I was working for the government, I could have been given the title overnight, not worked my ass off for it (excuse my French…).

Today I’m ashamed to use my job title! Hm, maybe in this period I will start calling myself a “diplomat”…or maybe an “administrative officer Α”…who can stop me from giving myself any old title?

The only positive outcome I see is that, maybe, following this experience, the state of Paradise Island will be shaken up a bit and begin to realise the importance and seriousness with which it has to treat information and communication.

Maybe it will decide to maintain a spokesperson in Brussels and create this position in other core embassies because until now we’ve only had PIO press officers who may on an individual basis be fantastic professionals but do not have a real information and communications role! They are “water bearers”!

And maybe the ministries will wake up to the need and see the benefit of having a spokesperson. I say ministries and not ministers, because with them it’s more difficult as many want to cling on to this role thinking it increases their visibility, improves their image amongst citizens and gives them a “platform” but they don’t realise it can also make them look …(I’ll save the description)!

Maybe someone at the PIO (and the government) will begin to realise it’s high time for real restructuring in the way it operates, its role and the services it offers so that it has a more substantial input to information and communications. The PIO does have same very capable people that are killing themselves with work in this period, I know, so maybe this experience should be used for future changes.

Maybe…but only if I was living somewhere else!